December 2009. Mijn vuurdoop wat betreft de begroting. Voor een stad als Gent gaat dat over een goede 600 miljoen euro. Voor mij betekende het dikke boeken vol cijfers en tabellen doorploegen, een inzicht proberen verwerven in de financiële toestand van onze stad, nu en over 5 jaar.

Want het komt er niet enkel op aan de rekening te laten kloppen voor dit jaar, het stadsbestuur moet ook bewijzen dat bij ongewijzigd beleid, we niet in de problemen komen na 2012.

Kink in de kabel is natuurlijk de economische crisis. Het stadsbestuur vangt dat maar beperkt op. Veel van de prognoses zijn erg optimistisch. Christophe Peeters (Schepen van financiën Open-VLD) zette zijn roze bril op bij het maken van de meerjarenplannning. De opbrengsten uit belastingen worden erg gunstig ingeschat, de uitgaven eerder beperkt: de laagst mogelijke inflatie (1,4%) voor 2010 en 1,9% voor erna, een groeivoet voor de aanvullende personenbelasting van 1,9% voor 2011, idem voor de onroerende voorheffing, jaarlijks 1 miljoen euro extra belastingsinkomsten zonder extra belastingen. Deze erg optimische aannames gecombineerd met een paar boekhoudkundige handigheden zorgen weliswaar voor een positief resultaat in 2014 maar dat eindresultaat staat op een historisch laag peil. Deze begroting doet denken aan die van de federale paarse regering in 2007, een begroting die er enkel op gericht was de verkiezingen te halen. Evenzeer mikt het stadsbestuur op 2012.

Naast de optimistische inschattingen zijn er ook besparingen. Zo'n 5% op werkingskosten en een 8-10% minder stadspersoneel. Hoewel dit erg sluipend gebeurt zal de impact de volgende jaren ongetwijfeld merkbaar zijn. Allereerst voor de medewerkers van de Stad Gent zelf. De werkdruk zal er niet minder om worden. En de kans is groot dat dit zich ook zal laten merken in de dienstverlening, iets waar Gent nu nochthans goed op scoort.

Tot slot kondigde de blauwe schepen voor de tweede maal het kerntakendebat aan. Simpel gezegd zal het stadsbestuur discussiëren over wat wel en wat niet de opdracht is van de lokale overheid. Een debat om met argusogen te volgen want al te vaak leidt zo'n debat tot privatisering wat misschien op korte termijn de begrotingscijfers opfleurt maar op lange termijn een negatieve impact heeft.