dixit...
Vera Dua kent Elke Decruynaere al lang, zegt ze. ‘Toen ik nog minister was, zat zij in het nationale partijbureau voor de jongeren. Ze was piepjong, maar viel toen al op door haar engagement. Ik herinner me dat ze op een bepaald moment haar ontslag heeft ingediend. Met tranen in de ogen, maar om principiële redenen vond ze dat ze voet bij stuk moest houden. Maar in de discussies die ze voert, blijft ze zelf altijd heel menselijk. Dat vind ik zo straf aan haar...’
Dua ziet in Decruynaere een waardige opvolgster. ‘Niet dat ik ons wil vergelijken - we zijn van een andere generatie en de wereld is anders dat toen ik in de politiek stapte. Maar het enthousiasme en de combattiviteit, die hebben we wel gemeen. Ik heb in haar altijd de toekomstfiguur gezien van onze partij in Gent - samen met Bram Vandekerckhove, met wie ze ook bijzonder goed opschiet. In die zin heb ik een gerust gevoel: de partij is in goede handen. Ik moet de verantwoordelijkheid niet op mij nemen, in de korte tijd dat Elke fractievoorzitter is, heeft ze al laten zien dat ze die verantwoordelijkheid best aan kan.’
Ideale leerschool
Hoe ver Elke Decruynaere het nog kan schoppen in de politiek? ‘Ze kan alle kanten uit. Ze is zeker geschikt voor een mandaat op een hoger niveau. Dat is wel niet zo makkelijk in een kleinere partij. Maar voorlopig kan ze de stiel leren in Gent. De Gentse gemeenteraad is een ideale leerschool.’
Voor zover nodig kan Decruynaere daarbij rekenen op Dua’s steun. ‘Mijn belangrijkste raad aan haar is echter om haar authenticiteit te houden. Als ze op sociaal onrecht stuit, is ze echt verontwaardigd. Ze speelt dat niet en zoiets voelen de mensen onmiddellijk aan. Omgekeerd heeft Elke een goeie band met veel mensen. Ze woont niet haar hele leven in Gent en toch is het ongelofelijk hoe veel mensen ze hier kent. Dat heeft te maken met de manier waarop ze werkt. Ze doet niet aan politiek van achter haar bureau. Dossiers zijn belangrijk, maar als ze zich op zo’n dossier gooit, gaat Elke ook altijd praten met de mensen die erachter schuilgaan.’
Knappe madam, geen babe
‘Op die manier brengt Elke ook veel jonge mensen in contact met Groen! Verjonging is voor onze partij in Gent geen probleem. Dat straalt ze ook uit. Zij is groen op de manier van jonge mensen. Ze doet alles per fiets, is vegetariër... maar doet dat allemaal op een hippe manier, zonder te vervallen in geitenwollensokkentoestanden.’ ‘Een laatste kwaliteit is dat ze een jonge vrouw is’, zegt Dua. ‘Ik steek het niet weg: ik ben voor meer vrouwen in de politiek. En Elke heeft dan nog eens het voordeel dat ze een knappe madam is. Ze pakt op foto en in beeld - zonder dat ze een babe is. Dat is mooi meegenomen, natuurlijk, in de mediamaatschappij.’
Verschenen in de krant De Gentenaar, 11 maart 2010.
Aanleiding was de verkiezing van de Strafste Gentenaar, Elke werd 2de in de categorie politiek.
TINE VAN ROMPUY (zus van Herman Van Rompuy en kandidaat voor de PVDA)
Gevraagd naar wie vindt u de beste 3 politici en waarom?
"Peter Mertens die een fantastisch boek schreef 'op mensenmaat: stof voor socialisme zonder blauwe plekken'
Elke decruynaere, een vrouw met een hart voor armen, personen met een handicap en asielzoekers.
Luc Goutry, cd&v'er en bondgenoot in de strijd voor het kiwi-model."
verschenen in Humo 2 juni 2009.
TOON TOELEN (provincieraadslid uit Leuven op 9 september 2009)
Graag zet ik nog eens de blog van een Groen!-collega in de kijker. Niet van de minste. Elke Decruyenaere (°1981) is - net als ik - historica. Ze schopte het deze zomer tot fractieleidster in de Gentse gemeenteraad. In haar fractie zetelen zowaar een oud-minister, een oud-senator en een actief Vlaams parlementslid.
Elke leent haar stem aan personen die soms wat verloren lopen in de maatschappij, zoals armen en mensen-zonder-papieren. Ze werkt voor een belangenvereniging van andersvaliden. Elke valt vooral op door haar gedrevenheid en dossierkennis. Niet alleen wat lokale thema's aangaat. Ze is in feite een volbloed andersglobaliste.
Ze leeft zoveel als mogelijk volgens haar principes. Ze eet bijvoorbeeld geen vlees of vis. Toch zal niemand die haar ooit ontmoette, haar als fundamentaliste bestempelen. Integendeel, Elke overtuigt, met de glimlach! Haar inzichten worden ook door de nationale leiding van onze partij geapprecieerd, want ze zetelt al jaren als vrijwilliger in het partijbestuur.
Wanneer ze nationaal zal doorbreken, is koffiedik kijken. Maar binnen Groen! is iedereen ervan overtuigd: Elke zal het maken.
