Als je iets in de pers wil, dan komt het er niet in. Wil je iets er niet in, gegarandeerd wel. Afgelopen weekend verscheen in de Standaard opnieuw een artikel over de Roma gezinnen aan de Parallelweg. Dat hun situatie nog steeds dezelde is als 2 maanden geleden is ongeloofelijk en het is goed dat dit onder de aandacht gebracht wordt.

Maar het overleg waarvan sprake, is niet bedoeld om de krantenpagina's te halen.

Quote uit het artikel: "Ronkes en De Pril kijken reikhalzend uit naar volgende vrijdag. Op initiatief van Elke Decruynaere, gemeenteraadslid voor Groen!, zouden alle betrokken partijen dan overleg plegen in aanwezigheid van Europarlementslid Bart Staes (Groen!).

Ronkes en De Pril verwachten best niet al te veel van dat overleg. Op het kabinet van schepen Balthazar wisten ze gisteren niets af van een vergadering. Wel kon men bevestigen dat er voorlopig geen nieuw ultimatum komt voor de Roma in de volkstuintjes. Alles blijft dus bij nog een tijdje bij het oude? 'Ja, dat klopt', luidde het."

Ik nam het initiatief voor een overleg tussen vrijwilligers, experts en mandatarissen van Groen! om net uit de schijnwerpers van gedachten te wisselen op zoek naar structurele oplossingen. Voor die families aan de Parallelweg maar ook voor die paar duizend Roma die in armoede proberen te overleven in Gent maar hier toch stilaan hun leven aan het opbouwen zijn. Omdat het over een complex probleem gaat, nodigde ik enkele experts uit en omdat we dit niet enkel op lokaal niveau moeten aanpakken ook Bart Staes die als Europees Parlementslid druk kan zetten op dat niveau. Voila, dit even om het initiatief te kaderen. En dan nu, terug aan het werk.