Stadsgedicht

Vorige week verscheen een boekje vol gedichten over Gent. Eentje daarvan springt er voor mij uit. Om persoonlijke redenen maar ook vanwege het onderwerp, de scherpe kantjes van Gent, niet enkel het gepolijste. Niet alleen mijn favoriet maar ook van Gentblogt, Knack en actrice Elsie De Brauw. En dat wil ik jullie niet onthouden.

Amai amai

Beste stad

Lieve schat

Mij zo verwennen!

Is dat nog normaal

Hoe gij mij in de watten legt?

Ge zijt plots zo gezellig

Da'k u haast niet zou herkennen

(al schrik ik wel hoe snel

Ik aan de nieuwe luxe hecht).

Uw grote schoonmaakwoede

Woedt steeds feller door de straten

Ge duldt geen oude huizen meer

Laat staan een leegstaand pand

Ge liet u door de buren zelfs

Een jachthaven aanpraten

Voor mijn part niet gelaten

Maar waarom ineens geen strand?

Allez allez

Geen gezwans

G’hebt gij chance

Zeggen de mensen

Dat Gent na al die tijd

Nog steeds vooruit wil in het leven

Maar ook al weet ik best

Dat ik geen beter vent kan wensen

Ik vraag me soms toch af

Waar uw ruw kantje is gebleven.

Ik zag u liever met een baard

Dan fris en gladgeschoren

En niet aan aftershave maar zweet

Heb ik mijn hart verloren.

Vergeet toch niet vanwaar ge komt

Blijf trots op uw verleden

En wordt niet zonder meer

De nieuwe man onder de steden.

Moraal:

Textielgehucht in zondagspak

Ik heb voor u nog steeds een zwak

En ‘k wil een breuk vermijden

Maar zie ‘k u ooit met nagellak

Direct laat ik mij scheiden.

SARAH KEYMEULEN

De primeur was voor Tiens Tiens, in januari 2006.

Nu samen met 119 andere gedichten over Gent verschenen in Om Gent gedicht, van Fuido Lauwaert, Lannoo, Tielt, 176 p., € 24,95.