Huisje-Boompje-Beestje

Vandaag in de krant 'Gezinnen vluchten massaal naar de rand'. De cijfers voor Gent liegen er niet om. Terwijl er in 2001 meer mensen bij kwamen dan er vertrokken en de stad groeide met in totaal 164 mensen, wordt er nu een tienvoudig verlies geboekt: liefst 1.666 mensen trokken recent weg uit Gent. En het stadsbestuur? Dat kijkt niet om en ploegt voort.

In dé grote stadsontwikkelingsprojecten zoals aan het St Pietersstation of de Oude Dokken is het aantal grondgebonden woningen (met deur op gelijkvloers en klein tuintje) miniem. Paars blijft inzetten op lofts en appartementen. Wat het kleine aantal beschikbare gezinswoningen peperduur maakt. En dus moeten mensen hun gading elders vinden. Ook in het artikel in De Standaard wordt het blind blijven inzetten op appartementen en lofts als reden opgegeven.

Ik voeg er nog een reden aan toe. De leefbaarheid van onze steden. Zeker, Gent is een mooie stad om in te gaan shoppen, uit te gaan of een evenementje mee te pikken. Een bruisende gezellige stad. Maar de verkeersdruk en het op elkaars lip leven in de 19de eeuwse gordel zijn ook vaak gehoorde argumenten om te verhuizen, vaak met pijn in het hart. De stadsvernieuwingsprojecten zijn in verhouding met de grootschalige stadsontwikkelingsprojecten een pleister op een houten been.