De slimste mens van de Kamer

“ Hoe heten de kinderen van prinses Astrid? Hoeveel kost een PRIOR zegel? Voor wat staat de afkorting K.I.N.T.? Hoeveel inwoners telt de Duitstalige gemeenschap? Wanneer werd de EURO ingevoerd? ”

Vrijdag werd ik gebeld door de Gazet van Antwerpen. Of ik wou meewerken aan een voorstellingsfilmpje op internet. Ik zou 30 seconden krijgen om mezelf voor te stellen en daarna volgen enkele vragen. ‘Welke vragen?’ probeerde ik nog, argumenterend dat ik me dan beter zou kunnen voorbereiden en dit interessanter zou zijn voor de kijkers. Dat kon de journalist op voorhand niet zeggen. Het zouden vragen zijn over ‘België’. Ik dus dit weekend tussen het campagnevoeren in mij verdiepen in de communautaire kwestie. Een algemeen statement daarover heb ik in mijn schuif liggen (ik vind dat er belangrijkere politieke problemen zijn) maar ik vond het zinvol me inhoudelijk goed voor te bereiden.

Maandagochtend begon ik me toch wat zenuwachtig te maken. Het ging me echt niet af dat ik niet beter wist waarover ik die avond een statement moest brengen. Dus bel ik enkele collega’s op met de vraag of zij hier ook aan meewerken en of ze mij meer kunnen vertellen. Ik heb al vlug prijs en vind iemand die het “interview” al achter de rug heeft. Het wordt een quiz. Een greep uit de vragen vind je hierboven. Er waren ook vragen die met goede wil onder de categorie ‘politieke weetjes’ in een quiz kunt terugbrengen. “Wat is de hoofdstad van de Franstalige gemeenschap? Wanneer stierf koning Boudewijn?”

Wie de staatssecretaris voor gezin en handicap was dat wist ik nu nog net (door mijn werk) maar daar heeft die staatssecretaris zelf bitter weinig verdienste aan.

Mijn geïnterviewde collega wist me te vertellen dat de journalist al kon melden dat de meeste politici 1 of 2 op 5 haalden. Ik belde de journalist op om mijn deelname te schrappen. Niet vanwege mijn hekel aan quizzen maar omdat ik het nut van dit filmpje niet inzie voor mijn kandidatuur op de kamerlijst. Akkoord dat mensen mij moeten leren kennen, akkoord dat ze moeten weten waarvoor ik sta en wat mijn achtergrond is. Maar wat willen de makers van de filmpjes bewijzen met deze format? Dat politici wereldvreemd zijn? Dat ze niet kunnen antwoorden op vragen waar anderen het antwoord ook niet op weten? Dat het leuk lachen is met politici die afgaan voor een camera? Ik heb vriendelijk bedankt.

Als ik nu de filmpjes bekijk van andere kandidaten heb ik daar geen spijt van: http://www.gva.be/nieuws/verkiezingen/quiz/