Bij de bespreking van het Gents lokaal sociaal beleid maakte ik dezelfde opmerkingen als vorig jaar. Niet verwonderlijk aangezien het beleid ook hetzelfde bleef. -ondanks de crisis en het armoedeindicatorenrapport- Te weinig aandacht voor werk en onderwijs, voor kwetsbare doelgroepen en vooral ook, te veel gepalaver en te weinig acties.

In het oog springend is wel de actie met als doel het aantal toeleidingen naar het Omnio statuut te verdubbelen.

Het Omnio statuut kan sinds 2007 aangevraagd worden door gezinnen met een beperkt inkomen. Het is een verruiming van de vroegere verhoogde tegemoetkoming. Dit maakt dat mensen recht hebben op het derde betalerssysteem, minder remgeld in de gezondheidszorg maar ook een sociaal telefoontarief, korting voor het openbaar vervoer en andere sociale voordelen.

Probleem is echter dat veel mensen die er recht op hebben het niet krijgen omdat ze het niet weten of de stappen niet (kunnen) zetten om het te verkrijgen. Enkel het ziekenfonds kan je het Omnio statuut bezorgen en daar moet je zelf een aanvraag voor indienen. Nochthans weet de overheid welke gezinnen in aanmerking komen en zou men dit gewoon automatisch aan hen kunnen toekennen. Nu bereikt men amper de mensen voor wie het bedoeld is.

Spijtiggenoeg is dat met veel sociale maatregelen en premies het geval, dat zij die er het meest nood aan hebben die niet krijgen en zij die goed geïnformeerd zijn en er soms zelfs niet zo'n nood aan hebben, wel de weg vinden naar de kortingen, belastingsaftrek en premies. Daar bestaat zelfs een term voor, het Mattheüseffect.

Vaststelling is dat slechts een kwart van de mensen die in aanmerking komen voor het Omnio statuut het ook effect heeft. Het OCMW en alle andere organisaties en diensten betrokken in het lokaal sociaal beleid hebben hier een rol te spelen. Zij zouden veel actiever mensen kunnen informeren en ervoor zorgen dat zij het statuut krijgen. Die frank is ook gevallen bij het Gentse OCMW want het staat nu in het lokaal sociaal beleidsplan als actie. So far, so good.

Alleen blijkt de doelstelling helemaal niet zo'n 'straf streefdoel' als waarmee uitgepakt werd. In het plan staat dat men het aantal toeleidingen naar het Omnio statuut vanuit het Gentse OCMW wil verdubbelen. Op de vraag echter hoeveel toeleidingen er dan vorig jaar waren, kon OCMW voorzitter Versnick (Open-VLD) niet antwoorden. Niet onbelangrijk want van 1 naar 2, dat is ook een verdubbeling. De afgelopen weken ondernamen we met Groen! pogingen om het cijfer te weten te komen. Om die vraag werd telkens handig heen gefietst wat ons doet vermoeden dat het aantal toeleidingen vorig jaar beneden alle peil was.

Op de gemeenteraad gisterenavond kon ik niet anders dan vaststellen dat het 'straf streefdoel' eigenlijk een lege doos is. Versnick wou/kon geen cijfer geven. Hoe ga je dan in godsnaam weten of je het aantal hebt kunnen verdubbelen? Het maakte op een pijnlijke manier duidelijk dat onze kritiek op het lokaal sociaal beleidsplan hout snijdt. Veel gepalaver, weinig concrete acties met duidelijke streefcijfers, allesbehalve straf dus.

Alles over het lokaal sociaal beleid in Gent: http://www.lokaalsociaalbeleidgent.be