Vandaag is het zo ver. D-day. Geen verkiezingen, dat duurt nog 10 dagen. Wel de kers op de taart van 2 jaar werken bij het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven.

Begin deze week was ik een paar dagen in Strasbourg. Voor de Freedom Drive en een conferentie over Independent Living. Honderden mensen met een handicap zakten af naar het Europees Parlement. Waaronder heel wat mensen die gebruik maken van een rolstoel. De kennismaking met de stad was een verademing op vlak van toegankelijkheid.

Dinsdag organiseerde de Gentse adviesraad personen met een handicap een stadswandeling over toegankelijkheid. De (on)toegankelijkheid van de horeca werd onder de loep genomen. En het bellend vlak werd voorgesteld.

Woensdag stelden we de 10 Gentse kandidaten op de lijst voor. Een van de kandidaten die in het oog springt is natuurlijk Armando Dios aka Armand Verschelden. Ik leerde hem kennen toen ik nog voor GRIP werkte.

Dit artikel verscheen in september 2007 in Link, het tijdschrift voor links-liberalisme.

Toegankelijk openbaar vervoer is een absolute must. Een openbare dienst moet toegankelijk zijn voor iedereen. Maar lang niet alle bussen en trams zijn toegankelijk. Bovendien geraken mensen met een handicap soms ook niet tot aan de halte. Daarom sluit de Lijn overeenkomsten met diensten aangepast vervoer. In Gent is dat de Minder Mobiel Centrale die mensen van deur tot deur brengt.

In december lanceerde de dienst Toerisme de nagelnieuwe website www.visitgent.be In het persbericht werd nog uitgepakt met het Anysurferlabel dat de toegankelijkheid van de website garandeert. Zo kunnen ook blinden en slechtzienden de site gebruiken. De kans is groot dat het voor mensen met een handicap echter bij een virtueel bezoek aan de Stad Gent blijft.

Het nieuwe jaar bracht ons een nieuwe minister in de Vlaamse Regering. Niet dat die gevallen was, enkele excellenties wisselden van stoel. Zo komt het dat op 5 jaar tijd de 3de CD&V minister van Welzijn start. Al bij de vorige wissel werd in de gehandicaptensector schamper opgemerkt dat minister van welzijn toch geen inloopbaantje kan zijn voor nieuw politiek talent.

Een man voor wie ik bijzonder veel bewondering heb is deze week gestorven. Jan-Jan Sabbe was een strijder van het eerste uur in de emancipatiestrijd van mensen met een handicap in Vlaanderen. Ik leerde hem vijf jaar geleden kennen toen ik voor GRIP begon te werken. Al tijdens mijn sollicitatiegesprek viel hij me op. Jan-Jan liet op veel mensen vanaf de eerste ontmoeting een grote indruk na. We vonden elkaar in vele dingen.

Vorige week hield ik mijn 2de interpellatie in de gemeenteraad. Een interpellatie staat een trapje hoger dan een vraag stellen of een tussenkomst over een dossier dat op de agenda staat. Via een interpellatie plaats je als raadslid zelf een punt op de agenda waarover je een Schepen ondervraagt.