05 feb 2020

Lerarentekort hard voelbaar in Gent

Weinig thema’s lokten zoveel emotionele reacties uit als het artikel over het lerarentekort in Gent, dat op woensdag 5 februari 2020 verscheen in De Gentenaar.

Naar aanleiding van dat artikel, ontving ik talrijke -vaak emotionele- getuigenissen van (ex-)leerkrachten, ouders en mensen die zin hebben om in het onderwijs te stappen of net overwegen te stoppen.

Het maakt duidelijk hoe hoogdringend dit thema is en hoe noodzakelijk de kordate aanpak er van. Er zijn fundamentele oplossingen nodig om dit probleem op te lossen. Een langdurig tekort van leerkrachten is nefast voor de kwaliteit van ons onderwijs en kwaliteit is wat we allemaal willen.

 

De situatie is alarmerend in alle onderwijsnetten. De tekorten beperken zich niet langer tot knelpuntvakken zoals Frans of wiskunde. Ook voor andere vakken zijn er handen te kort. Het artikel was heel concreet en somde een aantal langdurig-openstaande vacatures op ter illustratie. Ik heb me geëngageerd om me, met de hefbomen die we hebben als lokaal bestuur, nog meer in te zetten om onze Gentse leerkrachten en directies te ondersteunen.

Stad Gent heeft budget vrijgemaakt voor deze omkadering en we zijn volop in gesprek met de scholen en de lerarenopleidingen over hoe we dat het beste doen. We willen reëel zorgen voor meer leerkrachten op de vloer en we willen onze leerkrachten concreet ondersteunen. Het Onderwijscentrum Gent en het team ‘Leraar in Gent’ zullen de volgende jaren volop inzetten op het aantrekken van vers bloed én het ontzorgen van de huidige leerkrachten.

In aanloop naar de verdere uitwerking, staan alvast enkele concrete events op de agenda. In mei wordt bijvoorbeeld een net-overschrijdende jobbeurs georganiseerd om de zogenaamde 'zij-instromers' die uit een andere sector komen en overwegen om voor de klas te staan, te motiveren om effectief de stap te zetten.

Maar de hefboom voor de oplossing ligt natuurlijk in Brussel. Veel aspecten, zoals een correctie anciënniteit voor wie overstapt uit een andere sector, zijn Vlaamse materie. Ik trek hierbij nogmaals aan de alarmbel en vraag heel concreet dat Vlaanderen bijkomende actie onderneemt. Aan ideeën geen gebrek. De reacties die ik kreeg, bevatten al een aantal zeer waardevolle suggesties, die ik mee wil nemen naar Brussel. “Laat ons samen aan de slag gaan en prioriteit te geven aan deze problematiek.”