16 nov 2021

Tien op tien: Luc

Ter gelegenheid van m'n tiende schooljaar als schepen van Onderwijs deel ik graag een reeks van boeiende verhalen. Tien inspirerende onderwijsfiguren van de velen die ik mocht ontmoeten op tien schooljaren tijd. Ze verdienen stuk voor stuk tien op tien.

Het is mijn tiende schooljaar als schepen van onderwijs. Wat een eer! Ik ben dankbaar voor tien schooljaren waarin ik me heb kunnen inzetten voor het onderwijs.

Nelson Mandela zei: “Education is the most powerful weapon you can use in the world.” Onderwijs heeft de kracht om de wereld te veranderen.

Ik blijf elke dag vol passie mijn ambt uitvoeren omdat ik versterkt en gevoed word door al die inspirerende mensen die ik dagelijks mag ontmoeten.

Elke Decruynaere, schepen van Onderwijs

Ik stel jullie Luc voor:

Ik ken Luc Beirnaert als een gedreven, gepassioneerd en kritisch figuur in ons onderwijs.

Op sociale media deelt hij zijn visie op onderwijs en die is niet oninteressant. Daarnaast werkt hij elke dag bijzonder hard als coördinerend directeur van de basisscholen uit het Stedelijk Katholiek Onderwijs Gent. Hij mocht zelf aan de lijve ervaren – eerst als leerkracht en daarna als schooldirecteur – dat het onderwijs geen evidente sector is. Daarom werkt hij nu gepassioneerd om zijn directies en leerkrachten zoveel mogelijk te ondersteunen. Hij wil meewerken aan het creëren van een organisatie waarin het beroep van directeur en leerkracht een stuk haalbaarder wordt, mooi!

Luc

Eigenlijk ben ik omwille van de verkeerde redenen naar het onderwijs gekomen. Ik leg het al eens graag uit en ik wilde kinderen dingen bijleren. Gaandeweg heb ik geleerd dat het om veel meer gaat: enthousiasmeren, luisteren, inspelen en kinderen uitdagen om hun grijze cellen te gebruiken. Dat is veel meer dan zeggen hoe het moet. Eigenlijk is dat nog leuker en véél uitdagender dan het goed kunnen uitleggen. Nu ben ik directeur. Ook dat doe ik ontzettend graag. Het allerleukste is de samenwerking. Als directeur zet je een stempel op je team. Maar omgekeerd is dat eveneens zo! Werken met gemotiveerde mensen die ervoor gaan geeft me voeding en kracht om door te gaan. Daarvoor ben ik heel dankbaar.

Buitgengewoon?!

Een groot deel van mijn carrière heb ik doorgebracht in het buitengewoon onderwijs. Dat is misschien niet toevallig. Mijn moeder was doof en mijn vader slechthorend. Toch ben ik niet omwille van een voorliefde voor beperkingen in het buitengewoon onderwijs gerold. Integendeel, ik ben altijd iemand geweest die mensen met een beperking gezien heeft als… mensen. Ik probeer niet naar die beperking te kijken, maar naar hun talenten en elke leerling te nemen zoals hij of zij is. Oké, zij hebben specifieke onderwijsbehoeften en daar moet ook zeker op gewerkt worden. Maar toch leeft het idee bij mij nog sterker dat we allemaal unieke personen zijn. Laat ons werken met elke unieke leerling. Daar gaat inclusief onderwijs voor mij over. Als je het mij vraagt moeten we ons onderwijs daaraan aanpassen, en niet enkel in het buitengewoon onderwijs. We moeten naar een onderwijsorganisatie waarbij er kan ingezet worden op de noden en talenten van elke afzonderlijke leerling.

Het ideale onderwijs!

Als ik het allemaal voor het zeggen had, zou ik het helemaal anders aanpakken. Ik zou een kind-dag als een mix willen zien tussen onderwijs, opvang, sport, cultuur… We moeten een dag voor kinderen zo rijk mogelijk maken en tegelijkertijd gedifferentieerd. Ik zou de lestijden beperken tot een aanbod van hoofdvakken en de resterende tijd besteden aan introducties en verdieping in sport, muziek, schilderen, ICT, techniek… in samenwerking met sportorganisaties, academies, opvang … Dat kan voor elk kind anders zijn. In het basisonderwijs is het op dit moment de opdracht om alle kinderen alles aan te bieden. Elk kind moet alles, maar niet elk kind kan of wil alles! Uiteraard moeten kinderen veel kennis meekrijgen, maar ik denk ook dat we kinderen heel veel kunnen helpen groeien door vanuit hun talenten te werken. Bij sommige leerlingen zou dat bijvoorbeeld met hun handen zijn zoals in techniek. Ik zou dat prachtig vinden voor onze kinderen. Misschien neemt dat ook wel de druk wat weg van zo’n volledige dag aan die schoolbanken te moeten zitten. Dat is toch ontzettend rijk?